Navenda Nûçeyan – Di hejmara xwe ya 156’an de, Kovara Jin bi lêkolîna mafê ziman ji perspektîfên mafên zarokan, mafên çandî û wekheviya demokratîk ve, balê dikişîne ser nîqaşkirina îmkanên rêziknameyek civakî ya piralî û li ser bingeha mafan.

Cemile Turhallı di gotara xwe ya bi sernavê "Berxwedana Zimanê Kurdî" de, têkoşîna ji bo hebûna zimanê Kurdî di warên giştî û civakî de di çarçoveya wê ya dîrokî û siyasî de vedikole û li ser wateya ku ziman wekî pratîkek berxwedanê hildigire nîqaş dike.

Salîha Ayata di gotara xwe ya bi sernavê "Zimanê Dayikê wekî Afirîner û Hilgirê Nasname û Çandê" de têkiliya di navbera berdewamiya çandî û ziman de vedikole û balê dikişîne ser rola damezrîner a zimanê dayikê di avakirina nasnameya takekesî û kolektîf de.

Işıl Ünal di gotara xwe ya bi sernavê "Perwerdehiya bi Zimanê Dayikê" de, aliyên pedagojîk, civakî û mafên bingehîn ên perwerdehiya bi zimanê dayikê dinirxîne û li ser mijara wekhevî û gihîştinê nîqaşekê vedike.

Sema Aktaş di gotara xwe ya bi sernavê "Perwerdehiya bi Zimanê Dayikê: Pirsgirêka Qanûna Mafên Zarokan û Demokratîkbûnê" de, perwerdehiya bi zimanê dayikê ji perspektîfa qanûna mafên zarokan û demokratîkbûnê ve dinirxîne û aliyên destûrî û yasayî yên navneteweyî yên mafê ziman analîz dike.

Halide Türkoğlu di gotara xwe ya bi sernavê "Em Berxwedanê Bi Serhildana Xwe Re, û Jiyaneke Azad û Wekhev Bi Berxwedanê Re Dihûnin" de, serhildana kolektîf û pratîkên berxwedanê yên jinan bi rêya wateya dîrokî û siyasî ya 8’ê Adarê vedikole û li ser dînamîkên damezrandina têkoşîna ji bo jiyaneke azad û wekhev nîqaş dike.