صدای رنج و مقاومت در آوازهای کوردی؛ دنگبێژی زنان کورد

دنگبێژی، هنر روایتگری آوازی کوردها، همچنان روایتگر تاریخ، رنج و امید این مردم است. زنان کورد در اردوگاه مخمور نیز با آوازهای خود تجربه‌های آوارگی، مقاومت و دلتنگی برای سرزمینشان را بازگو می‌کنند.

قندیل- دنگبێژی(هنر روایتگری آوازی کوردها)زنان کورد، ابزاری فرهنگی و نیرومند است که ریشه‌های عمیقی در سنت شفاهی دارد و با روایتگری ملی و احساسات انسانی شناخته می‌شود. این هنر آوازی در طول تاریخ به‌عنوان یکی از ارکان اصلی حفظ میراث فرهنگی کوردها نقش ایفا کرده است.

دنگبێژی گویش‌های اصلی زبان کوردی را دربر می‌گیرد؛ بیشتر آن‌ها به کرمانجی، سورانی و زازاکی (کرمانجکی) اجرا می‌شوند، هرچند شیوه‌ها و ویژگی‌های آن در مناطق مختلف کوردستان تفاوت‌هایی دارد.

مردم کورد از طریق آواز و روایت، رنج‌ها، ستم‌ها، فقر، جنگ، عشق و دلتنگی‌های خود برای سرزمینشان را بیان کرده‌اند. اردوگاه پناهندگان شهید رستم جودی (مخمور) یکی از مکان‌هایی است که انسان‌ها از طریق آواز، روایتگر ستم، خشونت، رنج و آوارگی‌ای هستند که خود تجربه کرده‌اند.

مادران مخمور در جریان سفر خود به دامنه‌های قندیل که در آغاز ماه مه سال جاری انجام شد، با صدای افسونگر و دلنشین خود چندین اثر را برای ما اجرا کردند.