ROŞÊL CANYOR

Suweyda – Navenda “El-Lûceyîn” a Hunerên Bedew a Suweydaya Sûriyeyê duh, li navenda rêveberiya çandê pêşangehek hunerî bi navê “Di Navbera Demên Paşeroj û Niha de” li dar xist. Pêşangehê berhevokek ji berhemên hunerî yên zarokan ên ku ji sala 2004’an heta niha li navendê hatine afirandin nîşan da. Her wiha tê de ezmûneke ji bîranînên nifşên berê bi jêhatîyên niha re têkilhev dibe, pêşkêş kir.

Ev pêşangeh ku beşek ji rêwîtiya berdewam a Navenda “El-Lûceyîn” ya ku di 1995’an de ji aliyê hunermend Adêl Ebû El-Fadil ve hatiye damezrandin e ji aliyê keça wî hunermend Meysaa Ebû El-Fadil ve tê domandin; ev hemû bi armanca belgekirina ezmûnên bi salan ên xwendekaran û parastina vê mîrata hunerî tê kirin.

Wê mîrateyek hunerî ya bi qasî 8 hezar berheman mîrat girt

Meysaa Ebû El-Fadil destnîşan dike ku radestkirina navendê ji wê re berpirsiyariyek mezin temsîl dike, ji ber mîrateya hunerî ya dehsalan dirêj e. Rave kir ku: “Navend nêzî heşt hezar berhemên hunerî dihewîne, di nav de berhemên zarokan, xwendekarên Fakulteya Hunerên Bedew û yên din. Ev berhem "gencîneyeke rastîn" in ku nayê paşguhkirin an avêtin. Pêşangeh ji sala 2004’an vir ve berhemên hunerî yên zarokan belge dike û dihêle ku temaşevan pêşveçûna wêneyên wan, guhertinên ku wan derbas kirine û bandora înternetê, medyaya civakî û çanda jîngehê bişopînin.”

Berhemên ku hatine pêşandan curbecur bûn, di nav de wêne, peyker, herî, seramîk û materyalên din. Tablo xwedî kalîteyek estetîk û îfadeyî bûn ku hest, fikar û awayên dîtina cîhanê ya zarokan nîşan didin. Di nav berhemên ku di pêşangehê de têne pêşkêş kirin de tabloyên keça ciwan Rama El-Musfî hene, ku bûyerek nêzî mehek berî mirina wê nîşan didin. Pêşangeh her weha tabloyên xwendekarên berê yên ku endezyar in an jî koçber bûne jî vedihewîne. Ev wêne beşek ji bîranîna navendê ne û şahidiya rêwîtiya wan ji zarokatiyê heta qonaxên paşîn ên jiyanê dikin.

Maysaa Ebû El-Fadil bawer dike ku ev yek şiyana zarokan a têgihîştin, girtina hûrguliyan û îfadekirina hestên nazik bi rêya hunerê nîşan dide. Girêdana Maysaa Ebû El-Fadiil bi navendê re vedigere salên zarokatiya wê, dema ku bavê wê, hunermend Adêl Ebû El-Fadil, wê teşwîq kir ku wêne çêbike û xêzbike. Piştre wê di sala 2007’an de xwe di beşa Fakulteya Hunerên Bedew de qeyd kir û bi bawernameya lîsansê di çapkirinê de mezûn bû. Piştre wê sê salan analîza wênesaziya zarokan xwend, di vî warî de pispor bû û heta roja îro bi zarokan re dixebite.

‘Ji windabûn û tarîtiyê heta aştiyê’

Manar Ebû Muxdab, yek ji beşdarên pêşangehê, ezmûnên keçên xwe Elîn û Êla bi navendê re vedibêje. Manar destnîşan dike ku Elîn dema ku du sal û nîv bû li malê dest bi wênesaziyê kir û hunermendek jêhatî bû. Lêbelê, piştî mirina bavê wê dema ku ew pênc salî bû, wêneyên wê bi rengek berbiçav guherîn. Manar dibêje: “Wêneyên wê yên rengîn, ku rengîn û dîmenên xweşik nîşan didin, veguherîne tabloyên ku mirovên çavreş, tevlihevî, xwîn, tirs û ewrên tarî nîşan didin û ev yek wê daye ku ji Navenda EL-Lûceyîn alîkariyê bixwaze.”

Manar Ebû Muxdab ezmûna xwe ya veguherîna ji "windabûn û tarîtiyê" ber bi aramiyê ve rave dike û piştrast dike ku huner alîkariya wê û keçên wê kiriye ku aramiyê bibînin û hestên xwe bi bandortir îfade bikin.

Berdewamiya nifşan

Rafîqa El-Helebî, mêvanek pêşangehê, bawer dike ku sernavê "Di Navbera Demên Paşeroj û Niha de" ezmûna wê ya kesane nîşan dide. Zarokên wê li enstîtuyê xwendekar bûn û niha neviya wê beşdarî pêşangehê dibe, ku berdewamiya nifşan temsîl dike. Ew destnîşan dike ku zarok xwedî jêhatî ne, lê ev yek rêberiya rast ji dê û bav û şêwirmendan hewce dike. Enstîtuyê baweriya dê û bavan qezenc kiriye û beşdarî pêşxistina van jêhatiyan dibin.

Li gel şert û mercên welêt, rêxistina pêşangehê hebûna komek nîşan dide ku armanc dike piştgirîya hunerê bike û civatek bibandortir ava bike. Bang li kesên ku bi zarokan re dixebitin dike ku berpirsiyar û hişmend bin, ku ev yek dibe alîkar ku nifşek ku ji xwe hez dike û dikare beşdarî civakê bibe were mezin kirin.