تشدید خشونت علیه زنان در اقلیم باشور کوردستان؛ میان تابوهای اجتماعی و ضعف حمایتهای قانونی
با وجود قوانین حمایتی، خشونت علیه زنان در اقلیم باشور کوردستان همچنان جدی است و بسیاری از موارد بهدلیل فشارهای اجتماعی و ترس از خانوادهها گزارش نمیشود. فعالان بر ضرورت افزایش آگاهی و حضور مؤثرتر نهادهای مدنی و دولت تأکید دارند.
هیلین احمد
سلیمانی- خشونت علیه زنان همچنان یکی از مهمترین مسائل اجتماعی در اقلیم باشور کوردستان است. با وجود قوانین و نهادهای حمایتی، بسیاری از زنان به دلیل ترس از جامعه یا مشکلات خانوادگی، موارد خشونت را آشکار نمیکنند. بیشتر موارد خشونت به ضعف آگاهی حقوقی، فشارهای اجتماعی و برخی سنتهای قدیمی مرتبط است؛ به همین دلیل لازم است برای افزایش آگاهی و حفاظت از حقوق زنان اقدامات بیشتری انجام شود.
در عین حال، با وجود نقش سازمانهای زنان در حمایت و آگاهیبخشی، انتقادهایی نیز نسبت به عملکرد برخی از این نهادها وجود دارد. برخی فعالان معتقدند فعالیتها اغلب محدود بوده و به همه اقشار جامعه، بهویژه مناطق دورافتاده، نمیرسد. برای حل این مشکل، همکاری دولت، سازمانهای مدنی و رسانهها ضروری است تا سطح خشونت علیه زنان کاهش یابد و از حقوق آنان بهتر محافظت شود. همچنین فعالیتهای آگاهیبخشی باید از فضای محدود خارج شده و به میان مردم منتقل شود تا زنان و مردان بیشتری که آگاهی کافی ندارند تحت پوشش قرار گیرند.
«گسترش آگاهی در مناطق خارج از شهرها، جامعهای سالم میسازد»
هَیفا مجید، نماینده اداره گرمیان در امور زنان و رئیس سازمان «شوخ» برای توسعه توانمندیهای زنان، گفت با پیشرفت توانایی زنان، نقش آنان در جامعه تغییر کرده است. او افزود که در گذشته زنان بیشتر در کشاورزی و کارهای ابتدایی فعالیت داشتند، اما امروز در حوزه مدیریت و اداره امور نیز حضور دارند. همچنین بخش زیادی از زنان در بازار و فروشندگی فعال هستند. او تأکید کرد که رشد و تلاش زنان ارتباط مستقیمی با فعالیت سازمانهای زنان دارد و تأسیس اتحادیه زنان توسط هیرو ابراهیم احمد، دستاورد مهمی برای زنان منطقه بوده و آنان را به استقلال اقتصادی و مقابله با خشونت تشویق کرده است.
او همچنین گفت سازمانهای زنان در همه شهرها و مناطق نقش مهمی ایفا کردهاند و هدف آنها ایجاد زندگی آزاد و برابر برای زنان است. با افزایش خشونت، سوزاندن و قتل زنان، فعالیت این سازمانها نیز گسترش یافته است. وی افزود سازمانهای زنان تلاش میکنند جامعه و مردان را نسبت به حقوق زنان آگاه کنند و لازم است آموزش درباره حقوق زنان از سطح فعالان و متخصصان فراتر رفته و به میان مردم برسد.
«فعالیتهای آگاهیبخشی نباید در سالنهای بسته محدود بماند»
هَیفا مجید تأکید کرد که فعالیتهای آگاهیبخشی باید از سالنهای بسته خارج شود و به میان مردم در شهرها، روستاها و مناطق دوردست برود. او گفت بسیاری از خانوادهها امکان حضور در نشستها و کارگاهها را ندارند، بنابراین لازم است فعالان به مناطق مختلف سفر کنند و با مردم ارتباط مستقیم برقرار کنند.
او افزود که در برخی مناطق، برداشتهای نادرستی درباره سازمانهای زنان وجود دارد و همین موضوع ممکن است باعث تنش شود، به همین دلیل باید از نهادهای امنیتی برای حمایت از فعالان استفاده شود تا کار آنان تسهیل شود.
«آگاهیبخشی باید به مدارس و نسل آینده برسد»
او تأکید کرد که فعالان باید به مدارس بروند و برای نسل آینده برنامههای آموزشی برگزار کنند تا جامعهای آگاه شکل بگیرد. همچنین گفت سازمانهای زنان در اقلیم باشور کوردستان روزبهروز بیشتر میشوند و باید تلاشها برای آگاهیبخشی ادامه یابد و فعالیتها تنها به سالنهای بسته یا شبکههای اجتماعی محدود نشود. او در پایان گفت هدف نهایی باید ایجاد جامعهای سالم و دور از خشونت، قتل و سوزاندن زنان باشد.