مادران غزه خواستار روشن شدن سرنوشت هزاران ناپدیدشده در جنگ شدند
همزمان با روز جهانی ناپدیدشدگان، مادران و خانوادههای فلسطینی در غزه با برگزاری تجمعی خواستار پیگیری سرنوشت بیش از ۱۱ هزار فرد ناپدیدشده و تشدید تلاش نهادهای بینالمللی برای شناسایی آنان شدند.
رفیف اسلیم
فلسطین- همزمان با روز جهانی ناپدیدشدگان، مادران و خانوادههای فلسطینی در نوار غزه با برگزاری تجمعی خواستار روشن شدن سرنوشت فرزندان و اعضای خانوادهای شدند که در جریان جنگ ناپدید شدهاند. آنان از نهادهای بینالمللی، بهویژه کمیته بینالمللی صلیب سرخ، خواستند تلاشهای خود را برای شناسایی محل حضور ناپدیدشدگان و تعیین سرنوشت افرادی که همچنان ناپدید هستند، افزایش دهند.
«مؤسسه فلسطینی ناپدیدشدگان» با همکاری «شبکه سازمانهای غیردولتی» و «جنبش مادران ناپدیدشدگان در نوار غزه»، امروز یکشنبه ۳۰ آگوست، تجمعی اعتراضی مقابل مقر کمیته بینالمللی صلیب سرخ در غزه برگزار کرد. شماری از مادران و خانوادههای ناپدیدشدگان در این تجمع حضور داشتند و خواستار حمایت از خانوادهها، پیگیری پرونده ناپدیدشدگان و روشن شدن سرنوشت بیش از ۱۱ هزار و ۲۰۰ نفر، از جمله حدود ۳۲۰۰ زن و کودک، شدند؛ آماری که برگزارکنندگان تجمع اعلام کردهاند.
شرکتکنندگان همچنین خواستار فعال شدن سازوکارهای حقوقی و بشردوستانه مرتبط با ناپدیدشدگان شدند و تأکید کردند این موضوع نباید تنها به مناسبتهای بینالمللی محدود شود، چرا که هزاران خانواده همچنان ماهها یا سالهاست از سرنوشت نزدیکان خود بیخبرند.
مادرانی که همچنان چشمانتظارند
سناء عوضالله، هماهنگکننده جنبش مادران ناپدیدشدگان در نوار غزه، گفت خانوادهها با فاجعهای ادامهدار روبهرو هستند؛ بهویژه در شرایطی که اجساد منتقلشده به غزه گاهی به جای نام، با شماره شناسایی میشوند و برخی نیز بدون شناسایی هویت دفن شدهاند. به گفته او، کاهش ظرفیتهای پزشکی و آزمایشگاهی برای شناسایی قربانیان، روند تعیین هویت را دشوار کرده است.
او خواستار ارائه اطلاعات درباره ناپدیدشدگان شد تا خانوادهها بدانند فرزندانشان زنده هستند یا جان خود را از دست دادهاند و در صورت مرگ، محل دفن آنها کجاست.
عوضالله گفت هماهنگی با نهادهای بینالمللی، از جمله کمیته بینالمللی صلیب سرخ، برای پیگیری پروندهها و دستیابی به اطلاعات درباره محل حضور ناپدیدشدگان ادامه دارد، اما خانوادهها همچنان در انتظار نتایج ملموس هستند.
او همچنین به گزارشهایی درباره بازداشت زنان و کودکان اشاره کرد که به گفته وی، ممکن است مصداق ناپدیدسازی قهری باشد و خواستار بررسی و پیگیری این موارد از سوی نهادهای بینالمللی بر اساس قوانین بینالمللی شد.
او تأکید کرد مادران نمیخواهند موضوع ناپدیدشدگان تنها به مناسبتهای سالانه و تجمعهای مقطعی محدود شود، بلکه خواهان تبدیل آن به پروندهای دائمی با پیگیری سیاسی، حقوقی و بشردوستانه هستند.
«فرزندان ما کجا هستند؟»
بیسان ابوجیاب، مادر «کریم حمد» که از ناپدیدشدگان است، گفت حضورش در این تجمع با هدف مطالبه روشن شدن سرنوشت ناپدیدشدگان و فعال شدن نقش کمیته بینالمللی صلیب سرخ در پیگیری این پرونده انجام شده است.
او نسبت به وجود بازداشتشدگانی در مکانهایی که نهادهای بینالمللی به آنها دسترسی ندارند، ابراز نگرانی کرد و خواستار روشن شدن سرنوشت زنان و کودکانی شد که به گفته او در جریان جنگ بازداشت شدهاند و همچنین بررسی شرایط نگهداری و وضعیت سلامت و انسانی آنان شد.
ابوجیاب گفت بیش از ۱۱ هزار مفقود تنها یک آمار نیستند؛ پشت سر هر فرد مفقود، خانوادهای قرار دارد که در انتظار و رنجی مداوم زندگی میکند و نمیداند عزیزش زنده است یا نه.
او همچنین خواستار فعال شدن کمیته پیگیری امور ناپدیدشدگان شد که به گفته وی، اخیراً از سوی نخستوزیر فلسطین تشکیل شده و تأکید کرد رسیدگی به این پرونده نباید بیش از این به تأخیر بیفتد.
ابوجیاب درباره ناپدید شدن پسرش گفت نیروهای اسرائیلی محل حضور او را محاصره کردند و پس از جدا کردن مردان از زنان، او را با خود بردند. به گفته او، کریم هنگام ناپدید شدن تنها ۱۷ سال داشت.
مادری در جستوجوی پسر بیمار
علیاء مطر نیز درباره ناپدید شدن پسرش گفت او در روزهای پایانی ماه رمضان، حدود یک ساعت پیش از اذان مغرب برای پیادهروی از خانه خارج شد، اما دیگر بازنگشت.
او گفت خانواده هنگام غروب متوجه ناپدید شدن او شدند و از آن زمان تلاش کردهاند محل حضورش را پیدا کنند. به گفته مطر، پسرش از یک بیماری روانی رنج میبرد و ابتلای او به اسکیزوفرنی تشخیص داده شده بود و سالها تحت درمان قرار داشت.
او تأکید کرد که پسرش، تا آنجا که خانواده از وضعیت او اطلاع داشتند، خطری برای دیگران نداشته است و از نهادهای بینالمللی و حقوق بشری خواست برای یافتن او و روشن شدن سرنوشتش و دیگر ناپدیدشدگان غزه اقدام کنند.
«پسرم برای غذا و هیزم رفت و برنگشت»
نضال حجازی نیز گفت پسر ۱۷ سالهاش در ۳۱ آگوست ۲۰۲۴ ناپدید شد؛ زمانی که ساکنان غزه با کمبود شدید غذا و نیازهای اولیه زندگی روبهرو بودند.
به گفته او، پسرش آن روز به محله تلالهوا در غرب شهر غزه رفت تا از خانه مقداری مواد غذایی و هیزم تهیه کند و به خانواده برای تأمین غذا و وسایل گرمایشی کمک کند، اما بازنگشت.
خانواده از همان ساعات نخست جستوجوی او را آغاز کردند؛ بهویژه پس از شنیدن صدای بمباران شدید و دریافت اطلاعات درباره محاصره محله تلالهوا از چند طرف توسط نیروهای نظامی.
حجازی گفت در جریان یک آتشبس ۶۰ روزه نیز به منطقه بازگشت، اما تنها با اجساد متلاشیشده روبهرو شد و همچنان از سرنوشت پسرش اطلاعی ندارد.
او از نهادهای بینالمللی خواست درباره سرنوشت پسرش تحقیق کنند و مشخص شود آیا او در جریان عملیات نظامی کشته شده یا بازداشت شده است. به گفته او، پسرش و داییاش در همان دوره ناپدید شدند و خانواده همچنان منتظر دریافت هرگونه اطلاعاتی درباره سرنوشت آنهاست.