کنفدرالیسم زنان کوردستان: دموکراسی تنها راه خروج ایران از بحران است
همزمان با چهارمین سالگرد خیزش انقلابی «ژن، ژیان، ئازادی»، کنفدرالیسم زنان کوردستان در بیانیهای بر ورود مبارزات زنان به مرحلهای تازه، مبتنی بر دموکراسی، تشکلیابی و همبستگی تأکید کرد.
مرکز خبر- در سالگرد خیزش انقلابی «ژن ژیان ئازادی»، شورای هماهنگی کنفدرالیسم زنان کوردستان (کژک) ، امروز یکشنبه ۱۳ سپتامبر، با انتشار بیانیهای اعلام کرد که نظام ایران در نتیجه سیاستهای سرکوبگرانه خود، دیگر توان پاسخگویی به مطالبات مردم و مقابله با بحرانها و مشکلات کشور را ندارد.
کژک تأکید کرد که مبارزه برای آزادی و دموکراسی و نیز پاسخگو کردن عاملان قتل و سرکوب زنان و ملتها در ایران و روژهلات کوردستان ادامه خواهد داشت.
در این بیانیه، یاد تمامی قربانیان خیزش، بهویژه شلیر رسولی و ژینا امینی، گرامی داشته شده است؛ دو زنی که به نمادهای برجسته خیزشی تبدیل شدند که در خیابانهای ایران و روژهلات کوردستان شکل گرفت.
کژک همچنین یاد نیلوفر مجاور را گرامی داشته است؛ زنی که در پی خشونت مردسالارانه کشته و بهشدت شکنجه شد. این نهاد تأکید کرده است که چنین جنایتهایی بیانگر تداوم خشونت سازمانیافته و سیستماتیک علیه زنان است.
در این بیانیه آمده است که زنان در برابر چنین جنایتهایی سکوت نخواهند کرد و مقابله با این وضعیت مستلزم دفاع از حق زندگی آزاد، ادامه مبارزه و سازمانیابی است. کژک تأکید کرده است که تلاش برای ساختن زندگی آزاد، یکی از مهمترین راههای رهایی زنان از شرایط سرکوب و استبداد است.
دموکراسی؛ شرط خروج ایران از بحران
کژک در ادامه بیانیه خود به تحولات سیاسی و اجتماعی قرن بیستویکم پرداخته و گفته است روند نوین مبارزات ملت کورد به رهبری عبدالله اوجالان، دیگر محدود به ترکیه و باکور کوردستان نیست و دامنه تأثیرات آن به دیگر بخشهای کوردستان و اروپا نیز گسترش یافته است.
در این بیانیه آمده است که مطرح شدن دموکراسی در کشورهای منطقه، مفهوم «همگرایی دموکراتیک» را به یکی از موضوعات مهم در بحثهای عمومی تبدیل کرده است. کژک بر این باور است که روژهلات کوردستان و ایران، در سایه بحرانها و درگیریهای مستمر، بیش از هر زمان دیگری به یک روند دموکراتیک نیاز دارند.
این نهاد با اشاره به ساختار سیاسی ایران تأکید کرده است که نظام جمهوری اسلامی به دلیل ماهیت استبدادی و سیاستهای سرکوبگرانه خود، قادر به ارائه راهحلهای واقعی برای مشکلات جامعه نیست. از این رو، ایران تا زمانی که به سمت دموکراسی حرکت نکند، نخواهد توانست از بحران عمیق خود عبور کند.
در ادامه بیانیه آمده است که خیزشی که پس از کشته شدن ژینا امینی در سپتامبر ۲۰۲۲ آغاز شد، توانایی مردم ایران برای جستوجوی یک بدیل دموکراتیک را آشکار کرد.
کژک در بخش دیگری از بیانیه با اشاره به وضعیت کنونی ایران اعلام کرده است که ادامه تنشها و جنگ میان ایران، اسرائیل و آمریکا، همزمان با موج بازداشتها، اعدامها و سرکوبهای اعمالشده از سوی مقامات ایران، فشار بر جامعه، بهویژه زنان، را تشدید کرده است.
این نهاد تأکید کرده است که بررسی وضعیت موجود و یافتن ریشههای بحرانها، نخستین گام برای رسیدن به راهحلهای واقعی است. به گفته کژک، اعتراضات ایران از همان آغاز بیانگر مخالفت زنان و مردم با سیاستهای سرکوبگرانه و تبعیضآمیز بوده است.
در این بیانیه آمده است که کوردها، آذریها، بلوچها و فارسها، در کنار زنان، طی سالهای گذشته با اشکال مختلفی از سرکوب و سلطه مواجه بودهاند و کشته شدن ژینا امینی به نقطه عطفی تبدیل شد که زنان را به مخالفت با این وضعیت و مطالبه زندگی آزاد سوق داد.
کژک معتقد است این روند با شعار «ژن، ژیان، ئازادی» شتاب بیشتری گرفت؛ شعاری که از فلسفه و مبارزات چند دههای جنبش زنان کورد سرچشمه گرفته است. به باور این نهاد، تجربه این خیزش بار دیگر اهمیت رهبری و سازمانیابی زنان در مبارزه برای آزادی و برابری را نشان داد.
تغییرات دموکراتیک در ایران
در بخش دیگری از بیانیه تأکید شده است که زندگی بدون آزادی و بدون حضور و نقش مؤثر زنان نمیتواند پایدار باشد. کژک همچنین مشارکت مردان در کنار زنان در اعتراضات را نشانه گسترش مخالفت با نظام موجود در میان بخشهای مختلف جامعه دانسته است.
بر اساس این بیانیه، حضور مردان در اعتراضات تنها به اعتراض نسبت به فشارهایی که بر زنان وارد میشود محدود نبوده، بلکه آنان به فشارها و محدودیتهایی که خودشان نیز با آن مواجهاند، اعتراض کردهاند. از دیدگاه کژک، این مسئله نشاندهنده وجود طیف گستردهای از جامعه است که خواهان تغییر است.
این نهاد همچنین معتقد است خیزش «ژن، ژیان، ئازادی» دو تصویر متفاوت از مردان را آشکار کرد: یک تصویر، مردی است که با سلطه و قدرت تعریف میشود و تصویر دیگر، مردی است که خواهان زندگی آزاد و برابر است.
کژک تأکید کرده است که مقاومت ژینا امینی، شلیر رسولی و نیلوفر مجاور، در کنار مقاومت زنان و جوانانی که در جریان اعتراضات در شهرهای روژهلات کوردستان و ایران جان خود را از دست دادند، نشاندهنده تداوم تأثیر فلسفه «ژن، ژیان، ئازادی» است.
این نهاد همچنین از مواضع و مقاومت زینب جلالیان، پخشان عزیزی و وریشه مرادی در زندانهای ایران تمجید کرده و گفته است ایستادگی آنان نشاندهنده تداوم مبارزه برای آزادی زنان، باوجود سرکوب و بازداشت، است.
کژک بر ضرورت تشکلیابی زنان و افزایش سطح آگاهی و دانش آنان برای مقابله با نظام سرکوبگر تأکید کرده است. به گفته این نهاد، زنانی که از تشکلیابی و حمایت اجتماعی برخوردار نیستند، بیشتر در معرض خشونت و استثمار قرار میگیرند.
این نهاد در سالگرد خیزش از زنان خواسته است دامنه تشکلیابی و مبارزه خود را گسترش دهند و همبستگی میان خود را تقویت کنند. همچنین بر اهمیت گسترش نهادهای اجتماعی، سازمانها، آکادمیها و فضاهای آموزشی ویژه زنان تأکید کرده است.
کژک در ادامه، مبارزه برای حقوق زنان را با مقابله با فرهنگ تجاوز و خشونت جنسی مرتبط دانسته و این مسئله را پدیدهای جهانی توصیف کرده است که زنان و جوامع در نقاط مختلف جهان به اشکال گوناگون با آن مواجهاند.
«زنان آگاه، زندگی مشترک و دموکراتیک خواهند ساخت»
کژک در ادامه بیانیه خود اعلام کرده است که فرهنگ خشونت علیه زنان بهصورت سازمانیافته در حال گسترش است و نظامهای سرکوبگر بیش از هر چیز از نقشآفرینی زنان، توانایی آنان در سازمانیابی و ایجاد اشکال مستقل همبستگی هراس دارند.
این نهاد در عین حال تأکید کرده است که افزایش حملات علیه زنان، با افزایش همبستگی، اتحاد و هماهنگی میان آنان همراه شده است. کژک خواستار آن شده است که مسئله زنان در دستور کار جهانی قرار گیرد و صرفاً از زاویه تعداد قربانیان و آمارها به آن نگاه نشود.
در ادامه بیانیه، از زنان و تمامی اقشار جامعه خواسته شده است مخالفت خود با سرکوب را آشکارا بیان کنند و به خیابانها و میدانها بیایند.
کژک تأکید کرده است که ادامه مبارزه میتواند مسئله آزادی زنان را به مطالبهای فراتر از حقوق زنان تبدیل کند و آن را به بخشی از پروژهای گستردهتر برای ساختن جامعهای دموکراتیک و زندگیای مشترک تبدیل سازد.
این نهاد در پایان بیانیه خود تأکید کرده است که زنان، جوانان و مردم ایران میتوانند با سازمانیابی، همبستگی و ادامه مبارزه، روند تغییرات دموکراتیک را پیش ببرند و آیندهای بر پایه آزادی، برابری و زندگی مشترک بنا کنند.