چرا زن‌کشی در اقلیم باشور کوردستان همچنان ادامه دارد؟
در هشت ماه نخست سال جاری، ۴۸ زن در اقلیم باشور کوردستان کشته شده‌اند؛ آماری که بار دیگر ضعف حمایت‌های قانونی و ضرورت مجازات عاملان زن‌کشی را برجسته می‌کند.
هیلین احمد
سلیمانی- در حالی که صیانت از زنان و تضمین حق زندگی و امنیت آنان یکی از معیارهای پیشرفت جوامع به شمار می‌رود، پدیده زن‌کشی در اقلیم باشور کوردستان همچنان ادامه دارد و نگرانی‌های جدی ایجاد می‌کند. در بسیاری از موارد، نگرش‌های نادرست اجتماعی، ضعف در اجرای قانون و نبود مجازات متناسب برای عاملان این جنایت‌ها، به بهای جان زنان تمام می‌شود.
در هشت ماه نخست سال جاری، ۴۸ زن در اقلیم باشور کوردستان کشته شده‌اند؛ آماری که بار دیگر ضرورت تقویت حمایت‌های قانونی از زنان و اعمال مجازات عادلانه برای عاملان این جنایت‌ها را برجسته می‌کند.
«با آگاه‌سازی جامعه می‌توان زن‌کشی را کاهش داد، نه با پناه دادن به عاملان آن»
دلسوز زنگنه، رئیس سازمان «دابین» برای توسعه دموکراسی و حقوق بشر و فعال حقوق زنان، با اشاره به کشته شدن زنان در اقلیم باشور کوردستان گفت که زنان به دلیل زن بودن و برای اثبات سلطه بر آنان به قتل می‌رسند.
او با بیان اینکه در هشت ماه نخست سال جاری ۴۸ زن کشته شده‌اند، گفت: این آمار نشان می‌دهد که زن‌کشی در اقلیم باشور کوردستان همچنان رو به افزایش است. با وجود تلاش سازمان‌های مدافع حقوق زنان برای کاهش و ریشه‌کن کردن این پدیده، قتل زنان همچنان ادامه دارد و راهکار اساسی برای مقابله با آن وجود ندارد.
به گفته او، زنان هنوز با حقوق اولیه خود و قوانین مربوط به حمایت از آنان آشنایی کافی ندارند و حتی حق اساسی زندگی نیز برای آنان تضمین نشده است. نهادهای مسئول در زمینه حقوق زنان به قوانین موجود پایبند نیستند و این قوانین اغلب در حد نوشته‌های روی کاغذ باقی می‌مانند. همچنین، سازوکار مؤثری برای مجازات عاملان زن‌کشی وجود ندارد.
«نبود مجازات‌های سخت‌گیرانه، قتل زنان را افزایش داده است»
دلسوز زنگنه تأکید کرد که دادگاه‌ها در برخی موارد با عاملان قتل زنان با تساهل برخورد می‌کنند. به گفته او، نبود مجازات‌های سخت‌گیرانه برای قاتلان و میانجی‌گری‌های عشیره‌ای برای سازش، به افزایش زن‌کشی دامن زده است. او خواستار تشدید قوانین مربوط به قتل زنان شد.
او همچنین به قانون احوال شخصیه جعفری در عراق اشاره کرد که بر اساس آن، امکان ازدواج کودکان در سنین پایین فراهم می‌شود. به گفته او، این قانون موجب مهاجرت برخی زنان شده است؛ مادرانی که برای محافظت از فرزندان خود به کشورهای دیگر مهاجرت می‌کنند، زیرا پس از بازپس‌گیری حضانت کودکان از سوی پدران، امنیت فرزندانشان تضمین نمی‌شود. بسیاری از این کودکان ناچار می‌شوند برخلاف میل خود با پدرانشان زندگی کنند. او هشدار داد که احتمال گسترش این پدیده به اقلیم باشور کوردستان نیز وجود دارد.
دلسوز زنگنه با اشاره به وجود قانون مقابله با خشونت علیه زنان و قانون مقابله با سوءاستفاده از شبکه‌های اجتماعی در اقلیم باشور کوردستان گفت که اجرای این قوانین باید در دادگاه‌ها جدی‌تر دنبال شود و پرونده‌های مربوط به خشونت علیه زنان با قاطعیت بیشتری رسیدگی شوند تا عاملان قتل و خشونت علیه زنان از مجازات فرار نکنند.
او افزود که در بسیاری از پرونده‌های قتل، عاملان جنایت تحت حمایت برخی مسئولان قرار می‌گیرند. به گفته او، این پرونده‌ها باید در دادگاه‌ها به نتیجه برسند و مجرمان مجازات شوند، نه اینکه نهادهای مرتبط و برخی مسئولان از آنان حمایت کنند.
این فعال حقوق زنان تأکید کرد که هرگاه قاتل یک زن با مجازاتی قانونی و سخت‌گیرانه روبه‌رو شود، میزان خشونت و قتل زنان کاهش می‌یابد؛ اما در صورت ادامه بی‌مجازاتی، این قتل‌ها و مشکلات اجتماعی همچنان افزایش خواهند یافت.
«با گفت‌وگو برای جلوگیری از زن‌کشی تلاش کنیم»
دلسوز زنگنه در پایان گفت که این فعالان در قالب یک ائتلاف متشکل از ۱۸۸ نفر و با همکاری شبکه سازمان‌های هشتم مارس برای ریشه‌کن کردن زن‌کشی تلاش می‌کنند.
او افزود که از طریق کارزاری با عنوان «مبارزه با خودکشی و خودسوزی زنان» نیز می‌کوشند قبح قتل زنان را در جامعه برجسته کنند و آگاهی زنان را درباره خشونت‌هایی که با آن روبه‌رو هستند، افزایش دهند.
به گفته او، کودکان نیز در بسیاری از موارد قربانی جنایت‌های زن‌کشی می‌شوند. زنگنه ابراز امیدواری کرد که شهروندان بیشتری به این کارزار بپیوندند تا از طریق گفت‌وگو و افزایش آگاهی عمومی بتوان برای جلوگیری از قتل زنان تلاش کرد.