زنان ترکیه ۸ مارس در میدان تقسیم استانبول گرد هم میآیند
در ترکیه بار دیگر فراخوانهایی برای شرکت در راهپیمایی «شب ۸ مارس زنان» منتشر شده است؛ رویدادی سالانه که به نماد مبارزه زنان برای برابری، آزادی و مقابله با خشونت مبتنی بر جنسیت تبدیل شده است.
مرکز خبر- کمیته هماهنگی راهپیمایی «شب ۸ مارس زنان» با انتشار فراخوان سالانه خود اعلام کرد این مراسم امسال در میدان تقسیم برگزار میشود و همچنان یکی از مهمترین جلوههای کنش و بیان فمینیستی در ترکیه به شمار میرود.
این کمیته از طریق شبکههای اجتماعی خود اعلام کرد که راهپیمایی امسال برای بیستوچهارمین سال پیاپی برگزار خواهد شد و زنان عصر روز ۸ مارس آینده بار دیگر در میدان تقسیم گرد هم میآیند. در این فراخوان از همه زنان خواسته شده است در این راهپیمایی که به سنتی ریشهدار در جنبش زنان ترکیه بدل شده، مشارکت کنند.
در بیانیهای که امروز، سهشنبه ۲۴ فوریه، منتشر شد، بر ضرورت حضور گسترده با توجه به تداوم چالشهای مربوط به برابری جنسیتی و حقوق اجتماعی تأکید شده است.
در بخشی از این بیانیه آمده است: «ما با مبارزه فمینیستی و همبستگی خود این نظام را تغییر خواهیم داد. دستیابی به جهانی برابر و آزاد ممکن است. ما با شور، خشم و امید، در کنار هم در برابر نظام مردسالار میایستیم. در راهپیمایی شب ۸ مارس حضور خواهیم داشت.»
راهپیمایی «شب ۸ مارس زنان» از سال ۲۰۰۳ هر سال در استانبول برگزار میشود و بعدها به شهرهای دیگر نیز گسترش یافته است. این رویداد بهمرور به عرصهای اعتراضی تبدیل شده که زنان در آن مطالبات خود درباره برابری، آزادی و مقابله با خشونت و تبعیض را مطرح میکنند.
این مراسم تنها یک راهپیمایی اعتراضی نیست، بلکه کنشی جمعی و سیاسی است که موضوعاتی چون خشونت علیه زنان، تبعیض جنسیتی، نابرابری اقتصادی، دفاع از حقوق باروری و «کنوانسیون استانبول» را در بر میگیرد.
در سالهای نخست، مسیر راهپیمایی از غلطه سرای به سمت میدان تقسیم بود و شرکتکنندگان با در دست داشتن پلاکاردهایی با شعارهایی مانند «از نظام مردسالار اطاعت نمیکنیم» حرکت میکردند. از میانه دهه نخست دهه ۲۰۰۰، با گسترش فعالیتهای سازمانیافته فمینیستی، شمار شرکتکنندگان افزایش یافت و این راهپیمایی در دهه دوم تأثیر و بهویژه همزمان با کارزارهای مهمی همچون دفاع از حق سقط جنین گستره بیشتری پیدا کرد.
با وجود تلاشهای برخی مقامهای محلی برای جلوگیری از برگزاری این مراسم در برخی سالها از جمله ایجاد موانع امنیتی، بستن مسیرهای منتهی به میدان تقسیم یا بازداشت تعدادی از شرکتکنندگان، زنان هر سال این راهپیمایی را برگزار کردهاند. در سالهایی که ورود به میدان تقسیم ممنوع شد، تجمعکنندگان به خیابانها و کوچههای اطراف، از جمله سرای سلوفیلر، رفتند و اعتراض خود را ادامه دادند.
این راهپیمایی هر سال هزاران زن را در خیابان استقلال و اطراف میدان تقسیم گرد هم میآورد؛ جایی که موضوعاتی مانند قتل زنان، خشونت جنسیتی، تبعیض و حقوق اقتصادی و اجتماعی در کانون شعارها و مطالبات قرار دارد.