مرکز خبر- دفتر هیأت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما) روز  جمعه ۵ ژوئن، با نشر گزارشی در صفحه رسمی فیسبوک خود نوشته است که مسئولیت تأمین آب در افغانستان به‌گونه‌ای نابرابر میان افراد جامعه تقسیم شده و در بسیاری از مناطق، زنان و دختران بیشترین بار جمع‌آوری و انتقال آب را بر دوش دارند؛ وضعیتی که نه‌تنها سلامت و امنیت آنان را تهدید می‌کند، بلکه بر آموزش، زندگی روزمره و فرصت‌های اجتماعی‌شان نیز تأثیر مستقیم می‌گذارد.

این نهاد با استناد به گزارش جهانی آب سازمان ملل متحد برای سال ۲۰۲۶ تأکید کرده است که بحران آب در افغانستان تنها یک بحران زیست‌محیطی نیست، بلکه به عاملی برای تشدید نابرابری‌های جنسیتی و افزایش آسیب‌های انسانی تبدیل شده است.

 

زنان و دختران؛ در خط مقدم بحران آب

بر اساس این گزارش، در بسیاری از مناطق افغانستان زنان و دختران ناچارند روزانه مسیرهای طولانی را برای تهیه آب طی کنند؛ مسئولیتی که در شرایط فقر، خشکسالی و نبود زیرساخت‌های مناسب، فشار مضاعفی بر آنان وارد کرده است.

یوناما هشدار داده که این وضعیت در کنار محدودیت‌های اجتماعی و اقتصادی، زنان و دختران را در معرض خستگی مزمن، مشکلات صحی، ترک آموزش و حتی تهدیدهای امنیتی قرار می‌دهد. به گفته این نهاد، بحران آب اکنون به یکی از عوامل تشدیدکننده نابرابری جنسیتی در افغانستان بدل شده است.

 

کودکان در معرض بیماری‌های ناشی از آب آلوده

در بخش دیگری از این گزارش آمده است که کمبود آب سالم و نبود خدمات صحی و حفظ‌الصحه مناسب، جوامع مختلف افغانستان را با خطر گسترش بیماری‌های ناشی از آب آلوده روبه‌رو کرده است؛ خطری که بیش از همه کودکان را تهدید می‌کند.

یوناما تأکید کرده است که بسیاری از خانواده‌ها به دلیل نبود دسترسی به آب آشامیدنی سالم، ناچار به استفاده از منابع آلوده هستند؛ مسئله‌ای که می‌تواند زمینه‌ساز افزایش بیماری‌های گوارشی، سوءتغذیه و مشکلات صحی در میان کودکان شود.

 

هشدار نهادهای بین‌المللی درباره وخامت بحران

پیش از این نیز کمیته بین‌المللی صلیب سرخ نسبت به وخامت بحران آب در افغانستان هشدار داده بود. این نهاد اعلام کرده بود که بسیاری از خانواده‌ها همچنان مجبورند ساعت‌ها برای دسترسی به آب پیاده‌روی کنند و در این میان، بیشترین فشار بر دوش زنان و کودکان قرار دارد.

نهادهای بین‌المللی در حالی درباره تشدید بحران آب در افغانستان هشدار می‌دهند که این کشور طی سال‌های اخیر با خشکسالی‌های پی‌درپی، تغییرات اقلیمی، فقر گسترده و فروپاشی بخش‌هایی از زیرساخت‌های خدماتی روبه‌رو بوده است؛ عواملی که دسترسی میلیون‌ها نفر به آب سالم و خدمات ابتدایی را دشوارتر کرده است.