ساحل غزه؛ صحنه‌ی سینما و مقاومت زنان در سایه جنگ

در پی برگزاری یک رویداد هنری و ورزشی پرمخاطب در ساحل غزه، زنان و کودکان فلسطینی با تماشای فیلم، اجرای موسیقی محلی و ورزش بوکس، فضایی امن برای تخلیه فشارهای روانی ناشی از سال‌ها جنگ و محاصره آفریدند.

 

رفيف اسليم

غزه- مشارکت‌کنندگان در این رویداد هنری بر تبدیل کردن ساحل شهر به یک فضای هنری باز تأکید کردند؛ فضایی که ترکیبی از نمایش‌های سینمایی، موسیقی، فولکلور و ورزش است تا در میان شرایط سخت، پناهگاهی امن برای بازگرداندن حضور فرهنگی زنان ایجاد کند.

گروه رقص «شمس» روز گذشته، یکشنبه ۱۳ سپتامبر، یک جشن هنری جمعی با حضور چشمگیر زنان در ساحل غزه برگزار کرد. این مراسم شامل بخش‌های مختلفی از جمله نمایش فیلم فلسطینی «فریاد: وقتی هنر صدا می‌شود»، اجرای موسیقی فولکلور، اجرای رقص هیپ‌هاپ توسط «کامپس بریکرز» و در نهایت نمایشی از سوی باشگاه بوکس دختران غزه بود.

لیان الصفطاوی، مجری این رویداد هنری، توضیح داد که این فعالیت روی ساحل غزه برگزار شده تا با ارائه برنامه‌های هنری و ورزشی متنوع، زنان و دختران را از فشارهای روحی ناشی از سه سال جنگ خارج کرده و به فضایی امن از هنر، خلاقیت و ورزش بفرستد؛ با این پیام که هنوز در غزه فضایی برای زندگی وجود دارد و آن‌ها می‌توانند به فعالیت‌های مورد علاقه خود بازگردند.

او اشاره کرد که این رویداد در مکانی برگزار شد که احتمالاً اهالی باریکه آن را تنها فضای تفریحی و تخلیه روانی خود می‌دانند، یعنی ساحل غزه، تا از این طریق از پتانسیل نوار ساحلی شهر محاصره‌شده استفاده شود. وی افزود که ساحل با اکران فیلم «فریاد» به یک سالن سینما تبدیل شد؛ فیلم کوتاه و رقص‌محور فلسطینی به کارگردانی جومانه دعیبس که با مشارکت زنانی از رام‌الله، نوار غزه و مصر با همکاری باشگاه بوکس زنان غزه تولید شده است.

شایان ذکر است که اکران نخست این فیلم در دسامبر ۲۰۲۵ در سالن هولست غزه انجام شد و سپس در سال ۲۰۲۶ در رام‌الله و جشنواره‌های بین‌المللی (مانند ایتالیا) به نمایش درآمد تا مبارزه ملت فلسطین را برجسته کرده و هنر را به ابزاری برای مقاومت و بقا تبدیل کند.

 

«مردم غزه عاشق زندگی هستند»

به نوبه خود، هنرمند رولا دولو گفت که طی این رویداد هنری به همراه گروهی از دختران، ترانه‌های محلی فلسطینی را اجرا کرده است؛ چرا که این ترانه‌ها اهمیت زیادی دارند و در طول این سال‌ها در حفظ و انتقال میراث فرهنگی، توصیف رنج‌های فلسطینی و حتی شریک شدن در شادی‌ها نقش‌آفرینی کرده‌اند. وی اشاره کرد که این ترانه‌ها جایگاه ویژه‌ای دارند؛ مادران آن‌ها را حفظ کرده و به دخترانشان منتقل می‌کنند تا جایی که نسل جدید نیز آن‌ها را به خوبی می‌آموزد و حتی در شب‌نشینی‌های فرهنگی و تجمع‌های خود جایی برای آن‌ها باز می‌کند.

او خاطرنشان کرد که حضور چشمگیر زنان، کودکان و جوانان در این جشن، نشان‌دهنده تمایل اهالی غزه به تماشای اجراهای هنری و ورزشی و ایجاد فرصتی برای آن‌ها در طول روز جهت تفریح و دور کردن فشارهاست؛ با وجود دشواری‌های حمل‌ونقل. او پیام خود را چنین ابراز کرد که مردم غزه عاشق زندگی هستند، خواهان صلح‌اند و با وجود سختی شرایط، بارقه‌ای از امید را در فردا می‌بینند.

فرح ابوالقمصان، ورزشکار حاضر در مراسم، تأکید کرد که حضورش در این رویداد از طریق پیوستن به باشگاه بوکس زنان غزه و مشارکت در نمایش فیلم کوتاه و اجرای ورزش بوکس توسط دختران شکل گرفته است. وی توضیح داد که ریما ابورحمه، مسئول باشگاه، تلاش کرده تا از این طریق فضایی امن برای زنان و دختران خلق کند تا ورزش کنند و یاد بگیرند چگونه از خود دفاع کنند. او می‌خواست پیامی به همه زنان برساند که می‌توانند بدون محدودیت‌های اجتماعی یا موانع دیگر، به ورزشی که دوست دارند بپردازند.

او یادآور شد که با وجود کمبود برخی تجهیزات این رشته ورزشی در نوار غزه، باشگاه تا حد امکان تلاش می‌کند آن‌ها را به‌صورت رایگان برای زنان و کودکان فراهم کند تا آن فضای امن برای نفس کشیدن ایجاد شود. او در پایان از حضور خود در این مراسم و تشویق‌هایی که هنگام اجرای نمایش روی ساحل غزه دریافت کرده ابراز خوشحالی کرد؛ ساحلی که معنای زیادی برای او دارد.

سینمایی که روایتگر داستان‌ها و حکایت‌های بسیار است

از سوی دیگر، اسیل الوادیه، یکی از حاضران، گفت که برای دیدن فیلم، بخش نوازندگی و نمایش بوکس آمده و خوشحال است که در این چند ساعت توانسته از واقعیت باریکه غزه، یعنی بمباران، کشتار و ویرانی فاصله بگیرد. وی بیان کرد که وجود سینما در غزه پس از سه سال، اتفاقی ارزشمند است، زیرا سینما ابزاری است که در شرایط فلسطین، بیشتر از آنکه جنبه تفریحی داشته باشد، به مستندسازی داستان‌ها، حکایت‌ها و جنایات دوران جنگ پرداخته است.

وی توضیح داد که سینما تصویر غزه را نه فقط از دریچه ویرانی، بلکه از زاویه زیبایی‌شناختی نیز به تصویر می‌کشد؛ به ویژه که این شهر محاصره‌شده سرشار از داستان و روایت است، هرچند سوال اصلی این است که از چه زاویه‌ای می‌توان به این داستان پرداخت. «امروز برگزاری یک رویداد تفریحی در این زمان کار ساده‌ای در غزه نیست؛ زیرا با مشکلاتی چون قطع برق، اینترنت و فراهم کردن سایر ملزومات روبه‌رو هستیم، با این حال دختران و زنان ترغیب می‌شوند که در رویدادهای هنری و فرهنگی حضور یافته و مشارکت کنند.»