نمایشگاه «سفری با پشم»؛ سفری در ماده، رنگ و خاطره جمعی

هنرمند تجسمی الجزایری، احلام کوردغلی، با به پایان رساندن نمایشگاه «سفری با پشم»، تجربه‌ای تازه و متفاوت را در هنر الجزایر عرضه کرد؛ تجربه‌ای که او را به خاطرات کودکی‌اش بازگردانده و پشم را، به ماده‌ای زنده و تأثیرگذار تبدیل می‌کند.

نجواء راهم

الجزایر - روز شنبه ۲۹ نوامبر، احلام کوردغلی، هنرمند تجسمی الجزایری، نمایشگاه هنری خود با عنوان «سفری در پشم» را در پایتخت الجزایر به پایان رساند. وی در این رویداد هنری، پشم را به‌عنوان واسطه‌ای برای بازنمایی حافظه و کودکی انتخاب کرد و بدین ترتیب تجربه‌ای خلاقانه و متفاوت به نمایش گذاشت.

او در حاشیه نمایشگاه گفت که این کار برایش مثل بازگشتی به سال‌های نخست زندگی‌اش بود؛ سال‌هایی که کودکی‌اش را در میان مزارع گندم و در رفت‌وآمد بین الجزایر، قسنطینه، سطیف و البلیده سپری کرده بود. همان‌جا نخستین آشنایی‌اش با رنگ‌ها شکل گرفت؛ رنگ‌هایی که قلبش را تسخیر می‌کردند. او آن زمان می‌گفت: «نگاه کنید به رنگ‌ها!» اما کسی عمق این دیدگاه متفاوت را درک نمی‌کرد.

با گذشت زمان، رویاهای او رشد کرد و این حس بصری همراه همیشگی‌اش ماند. ابتدا با نقاشی روی بوم کارش را آغاز کرد، اما کم‌کم سراغ ماده‌ای رفت که با حافظه مردمش بیشتر همبستگی داشت: پشم. پروژه «سفری با پشم» حاصل چهار سال کار مداوم بود و در نهایت به حدود ۲۳ اثر هنری انجامید؛ آثاری که با تکنیک‌های مختلف خلق شده‌اند و نمایشگاه را به سفری تمام‌عیار در ماده، رنگ و خاطره بدل کردند.

 

 

پشم؛ ماده‌ای هنری و یادبود جمعی

احلام کوردغلی توضیح داد که انتخاب پشم تصادفی نبوده است؛ پشم ماده‌ای است آشنا به زندگی روزمره، و از جانورانی می‌آید که بخشی از حافظه جمعی جامعه‌اند. او خواست آثارش را چنان عرضه کند که انگار بیننده از بالا — مانند دید از هواپیما — به آن‌ها نگاه می‌کند. این زاویه دید جدید، همراه با کاربرد تکنیک برجسته‌کاری، فرش را از شکل تخت و سنتی‌اش خارج کرده و به آن شکلی تازه و زنده بخشید.

احلام کوردغلی خاطرنشان کرد که آغاز این نمایشگاه برای بسیاری از بازدیدکنندگان غافلگیرکننده بود. «در روزهای اول، این نمایشگاه غیرقابل درک بود، اما با گذشت زمان آثار برایشان ملموس‌تر شد و مورد تحسین واقع گردید، زیرا برای اولین بار به این شکل در الجزایر به نمایش گذاشته می‌شود.»

او توضیح داد که این ایده از تمایل او برای فراتر رفتن از چارچوب یک اثر هنری به عنوان یک قطعه تزئینی در یک قاب، به یک فرش کوچک، زیبا و هنری با معنا و تمایز، ناشی شده است.