درمان تالاسمی زیر فشار گرانی دارو؛ هزینه‌ها به ماهی ۱۰۰ میلیون تومان رسید

مدیرعامل انجمن تالاسمی ایران گفته است از آذرماه ۱۴۰۴ ارز ترجیحی دارو و تجهیزات پزشکی حذف شده و در برخی اقلام، پرداخت از جیب بیماران بیش از ۶۰۰ برابر افزایش یافته است.

مرکز خبر - یونس عرب، مدیرعامل انجمن تالاسمی ایران، از افزایش شدید هزینه‌های دارو و درمان بیماران تالاسمی خبر داده و گفته است که یک بیمار تالاسمی اکنون ممکن است ماهانه بیش از ۱۰۰ میلیون تومان برای دارو و درمان خود از جیب پرداخت کند؛ رقمی که به گفته او پس از حذف ارز ترجیحی دارو به‌شدت افزایش یافته است.
مدیرعامل انجمن تالاسمی ایران گفته است از آذرماه ۱۴۰۴ ارز ترجیحی دارو و تجهیزات پزشکی حذف شده و در برخی اقلام، پرداخت از جیب بیماران بیش از ۶۰۰ برابر افزایش یافته است. او همچنین از پرداخت‌نشدن مطالبات داروخانه‌ها برای بیش از ۱۰ ماه و تأخیر بیمه‌ها در اعمال افزایش قیمت داروها خبر داده و گفته است این وضعیت توان داروخانه‌ها برای تأمین برخی داروهای مورد نیاز بیماران را نیز تحت تأثیر قرار داده است.
در ایران حدود ۲۳ هزار بیمار تالاسمی شناسایی شده‌اند. یونس عرب در اردیبهشت امسال اعلام کرده بود که بیشترین شمار بیماران در استان سیستان و بلوچستان با حدود ۳۷۱۰ نفر است و استان‌های خوزستان، مازندران، فارس، هرمزگان، گیلان و تهران نیز در شمار استان‌های دارای تعداد بالای بیماران قرار دارند.
نیاز دارویی این بیماران نیز قابل توجه است. بر اساس اظهارات عرب، بیماران تالاسمی در ایران سالانه به حدود ۱۰ تا ۱۲ میلیون آمپول تزریقی و بیش از ۱۴ میلیون قرص نیاز دارند. این داروها عمدتاً برای کنترل عوارض ناشی از تجمع آهن در بدن بیماران و ادامه درمان ضروری آنان استفاده می‌شوند.
مشکل فقط به دارو محدود نمی‌شود. طبق اعلام انجمن تالاسمی، حدود ۳۰ درصد خون اهدایی کشور، معادل نزدیک به ۵۰۰ هزار واحد خون، برای بیماران تالاسمی مصرف می‌شود؛ موضوعی که وابستگی این بیماران به تداوم و نظم شبکه انتقال خون را نشان می‌دهد.
پیش از افزایش اخیر هزینه‌ها نیز فشار مالی بر بیماران افزایش یافته بود. یونس عرب در سال گذشته هزینه درمان یک بیمار تالاسمی را حدود ۲۴۷ میلیون تومان در سال اعلام کرده بود. همچنین در گزارشی دیگر، انجمن تالاسمی گفته بود حدود ۹۰ درصد بیماران تالاسمی از خانواده‌های کم‌درآمد هستند؛ مسئله‌ای که افزایش پرداخت از جیب را برای بخش بزرگی از این بیماران به یک مشکل جدی معیشتی تبدیل می‌کند.
با این شرایط، افزایش قیمت دارو، تأخیر در پرداخت مطالبات داروخانه‌ها و فاصله میان قیمت دارو و میزان پوشش بیمه‌ای، دسترسی بیماران تالاسمی به درمان مستمر را با دشواری بیشتری مواجه کرده است؛ در حالی که قطع یا اختلال در درمان برای این بیماران می‌تواند پیامدهای جدی برای وضعیت جسمی آنان داشته باشد.