بیانیه جمعی از زنان ایران: «زن، زندگی، آزادی» فروزانتر از همیشه
جمعی از زنان تهران و کرج با انتشار بیانیهای در دیماه ۱۴۰۴ اعلام کردند جنبش «زن، زندگی، آزادی» با پیوند خوردن به مطالبات فرودستان، کارگران و جوانان، نهتنها تضعیف نشده بلکه در برابر سرکوب، رادیکالتر و گستردهتر شده است.
مرکز خبر-در این بیانیه که از سوی «جمعی از زنان داخل کشور» منتشر شده، نویسندگان با اشاره به گسترش اعتراضها در محرومترین محلات و شهرهای ایران تأکید کردهاند که صداهای معترض «از دورترین نقاط جامعه» هر روز بلندتر میشود و فریاد «بترسید، بترسید، ما همه با هم هستیم» به نماد همبستگی نیروهای اجتماعی بدل شده است.
به گفته این زنان، این «ما» شامل زنانی است که در کنار کارگران، کشاورزان، دانشجویان و بخشهایی از بازاریان قرار گرفتهاند؛ گروههایی که در شرایطی قرار دارند که «نه نان دارند، نه آب و نه هوا» و راهی جز مبارزه برای «زندگی، آزادی، رفاه و آسایش» پیش روی خود نمیبینند. نویسندگان، ساختار سیاسی حاکم را مبتنی بر «نابرابری، تبعیض، فساد و خشونت» توصیف کردهاند که با وجود برخورداری از ابزارهای سرکوب، در برابر جامعهای که «چیزی برای از دست دادن ندارد» ایستاده است.
در بخش دیگری از بیانیه آمده است که زنان، بهعنوان بخشی از «گرسنگان و سرکوبشدگان»، دوشادوش نیروهای مترقی در خیابان حضور دارند و شعار «زن، زندگی، آزادی» را اینبار «با آگاهی و تجربهای عمیقتر» فریاد میزنند. به باور آنان، این مبارزه ماهیتی «ساختاری و ریشهای» دارد و در شعارهایی چون «مرگ بر دیکتاتور» و «نه شاه میخوایم نه رهبر، مرگ بر ستمگر» بازتاب یافته است.
امضاکنندگان تأکید کردهاند تا زمانی که «نابرابری، تبعیض، خشونت و اعدام» وجود دارد، پرچم «زن، زندگی، آزادی» برافراشته خواهد ماند. آنان همچنین با اشاره به حضور خود در قیام دیماه ۱۴۰۴، اعلام کردهاند که در کنار فرودستان و معترضان خیابانی ایستادهاند و نیروهای حاضر در کف خیابان را «بخشی از خود و از جنس مبارزهی خود» میدانند.
در این بیانیه، جمهوری اسلامی بهعنوان «یکی از خشونتبارترین و واپسگراترین حکومتهای تاریخ» توصیف شده که بهگفته نویسندگان، نشانههای ناتوانیاش در اتکا به «گلوله و طناب دار» آشکار است. در عین حال، بیانیه هشدار داده است که جبهه «زن، زندگی، آزادی» همزمان با دو نیروی «ارتجاعی و همسو» میجنگد: هم حاکمیت کنونی و هم جریانهایی که با شعار «مرد، میهن، آبادی» بهدنبال بازگرداندن سلطنت و استقرار نظمی «پدرسالار، سرمایهسالار، دینسالار و سرکوبگر» هستند.
نویسندگان بیانیه در پایان اعلام کردهاند که قدرتها و جناحهای حامی استثمار و تبعیض، با وجود تفاوتهای ظاهری، عملکردی همپوشان دارند و ناگزیر خواهند شد در برابر «قدرت بزرگ انقلاب» تسلیم شوند. بهگفته آنان، دستاوردهای مبارزات مردم تنها در مسیر تحقق «رفاه، برابری و آزادی» هزینه خواهد شد و «انقلاب بزرگ» با اتکا به همبستگی جمعی به سرانجام خواهد رسید.