فوارهای که تاریخ زنان کلن را روایت میکند؛ از زنان باستان تا نماد زن مدرن
در شهر کلن آلمان، «فواره زنان» با ۱۰ مجسمه از زنان دورههای مختلف تاریخی، روایتی متفاوت از جایگاه و نقش زنان در تحولات اجتماعی این شهر ارائه میدهد؛ یادمانی کمتر شناختهشده که از زنان اقوام باستانی تا زن مدرن قرن بیستم را به تصویر کشیده است.
مرکز خبر- در شهر کلن، در حیاط پشتی ساختمان «فارینا هاوس» (Farina-Haus) که موزه عطر نیز در آن قرار دارد، یکی از کمتر شناختهشدهترین اما جالبترین یادمانهای زنان این شهر دیده میشود: «فواره زنان». این اثر ویژه با ۱۰ مجسمه که نماینده زنانی از دورههای مختلف تاریخ کلن هستند، روایتگر تحولات تاریخی و اجتماعی این شهر است.
هدف از طراحی این فواره، نمایش جایگاه متغیر زنان کلنی در طول قرنها بوده است. هر یک از مجسمهها نماد زنانی از یک دوره تاریخی متفاوت هستند.
زنان اوبیِر
قدیمیترین مجسمه، زنان قوم «اوبیِر» را به تصویر میکشد؛ قومی که از نخستین ساکنان این منطقه بودند. بر اساس روایتها، این زنان موهای بلوند و چشمان آبی داشتند و گفته میشود همین ویژگیها توجه رومیان را به منطقه جلب کرده بود. مجسمه کنار آن نیز نماد زنی از دوران روم باستان است؛ دورهای که ساختار شهری کلن تحت تأثیر رومیان دگرگون شد.
زنان فرانک
مجسمه دیگری نماینده زنان قوم فرانک است که در قرن چهارم میلادی به این شهر آمدند. در این فواره همچنین تندیس سنت اورسولا قرار دارد؛ شخصیتی که در آغوش خود سرهای تعداد زیادی زن جوان را حمل میکند و بنا بر افسانهها، حامی و محافظ زنان مجرد به شمار میرفته است.
زن نمادین دوره قرون وسطی نیز با سبدی در دست به تصویر کشیده شده است. پس از آن، مجسمهای قرار دارد که یادآور زنان یهودی است که در سال ۱۴۲۱ از کلن اخراج شدند. این اثر به روندهای طرد و تبعیض اجتماعی آن دوران اشاره دارد.
نماد زن مدرن
مجسمههای بعدی به تاریخ تجارت و مهاجرت در کلن میپردازند. زنان هلندی که در پی رونق تجارت میان کلن و هلند در سده هفدهم به این شهر آمدند، و همچنین زنان مهاجر ایتالیایی در قرن هجدهم، در این مجموعه نمایندگی شدهاند.
همچنین یک زن پروسی، دورهای را به تصویر میکشد که در قرن نوزدهم تحت تأثیر پروس شکل گرفت. آخرین مجسمه نیز نماد زن مدرن سال ۱۹۸۷ است؛ یعنی زمانی که این فواره ساخته شد.
با این حال، این فواره امروز دیگر کارکرد اصلی خود را ندارد و از شیرهای آن آبی جاری نمیشود. دلیل این موضوع به نشست سران گروه هشت (G8) در سال ۱۹۹۹ در کلن بازمیگردد؛ زمانی که به دلایل امنیتی اطراف فواره مسدود و شیرهای آن با صفحات فلزی پوشانده شد.
طراح این یادمان آنلیزه لانگنباخ بود و ساختمان فارینا هاوس که این اثر در آن قرار دارد، به عنوان محل تاریخی نخستین تولید آب کلن (ادکلن)، عطر مشهور و شناختهشده جهان، شناخته میشود.