مرکز خبر- در طول تیرماه ۱۴۰۵، گزارش‌های مختلفی از قتل زنان و کودکان، خودکشی و اجرای حکم اعدام زنان در ایران منتشر شد. در بسیاری از این قتل‌ها، عاملان از نزدیکان قربانیان بودند؛ همسر، نامزد سابق یا خواستگار. تکرار این موارد در شرایطی است که نبود قوانین بازدارنده برای مقابله با زن‌کشی و حمایت از زنان در معرض خشونت، همچنان یکی از نگرانی‌های جدی فعالان حقوق زنان است.

در سوم تیرماه، زنی در مقابل محل کارش در شهر ری به دست نامزد سابقش کشته شد. روز چهارم تیر، یک کودک ۱۴ ساله به دست مردی ۲۴ ساله به قتل رسید. در همان روز، مریم هوشمند، ۲۲ ساله، و مادرش آمنه ترابی، ۴۷ ساله، مقابل خانه‌شان در شهرستان کوار با شلیک گلوله کشته شدند.

در ششم تیرماه، مردی در تهران همسرش را به قتل رساند. دو روز بعد، مهناز اسلامی در مقابل چشمان فرزندش در خیابان صائب سیرجان هدف گلوله قرار گرفت و کشته شد. دهم تیرماه نیز زنی ۴۰ ساله در محدوده هفت‌چنار تهران به دست همسرش به قتل رسید.

پانزدهم تیر، زنی ۳۱ ساله در محله هشت‌بنگله مسجدسلیمان توسط خواستگارش کشته شد. دو روز بعد، زهره، ۲۸ ساله و مادر دو کودک، در شهرستان مرند به دست همسرش به قتل رسید.

در ۲۱ تیرماه، مردی در مریوان با استفاده از سلاح گرم همسر خود و پدر او را کشت.

۲۴ تیرماه، یکی از مرگبارترین حوادث این ماه در چالدران رخ داد؛ محمد قویدل، ۳۳ ساله، همسر باردارش، هوا امیری، ۳۰ ساله، دختر سه‌ساله‌اش، بیتا قویدل، و مادرش، سیران حکیمی، ۶۲ ساله، را به قتل رساند.

در کنار این موارد، یک کودک ۱۷ ساله در شهرستان بوکان نیز بر اثر اصابت گلوله اسلحه شکاری جان خود را از دست داد و یک زن در بیرجند نیز به دست همسرش به قتل رسید. تاریخ دقیق این دو مورد در گزارش‌های منتشرشده مشخص نشده است.

 

خودکشی در پی فشار و تهدید

در هفتم تیرماه، چیمن علی‌محمدی اهل سقز، اقدام به خودکشی نمود و جان خود را ازدست داد. همچنین ۲۲ تیرماه، گزارش‌هایی از خودکشی سه دختر با نام‌های «اسما.ج» ،‌«رها.ب»، «ریحانه.گ» در لرستان منتشر شد که گفته می‌شود تهدید، اخاذی اینترنتی و فشارهای اجتماعی در این موارد نقش داشته است.

 

اجرای حکم اعدام

۲۷ تیرماه، حکم اعدام اعظم گرامی، شهروند لُر، در زندان مرکزی یاسوج به اجرا درآمد.

مجموع این موارد در طول یک ماه، بار دیگر توجه‌ها را به وضعیت امنیت زنان و کودکان در ایران جلب می‌کند؛ از زن‌کشی در روابط خانوادگی و نزدیک گرفته تا فشارهای اجتماعی و اجرای احکام اعدام. نبود حمایت‌های قانونی و سازوکارهای مؤثر برای پیشگیری از خشونت، همچنان زنان و کودکان را در برابر خطرهای جدی آسیب‌پذیر نگه داشته است.