اعتراض به پروژه زمین‌گرمایی؛ مردم محلی از تخریب طبیعت و کوچ اجباری می‌گویند

اجرای پروژه نیروگاه زمین‌گرمایی در باکور کوردستان با اعتراض گسترده مردم محلی و فعالان محیط‌زیست روبه‌رو شده است. معترضان می‌گویند این طرح‌ها کشاورزی، دامداری و زیست‌بوم منطقه را تهدید می‌کند و می‌تواند به مهاجرت اجباری ساکنان منجر شود.

 

مَمهان هلبین زیدان

چولیک- واکنش‌ها به «قانون اقلیم» که در سال ۲۰۲۵ در ترکیه مطرح شد و از ماه ژوئیه اجرایی شد، همچنان ادامه دارد. مردم محلی و فعالان محیط‌زیست می‌گویند این قانون «نه از طبیعت، بلکه از سرمایه محافظت می‌کند» و در برابر پروژه نیروگاه زمین‌گرمایی (JES) شرکت آمریکایی IGNIS H2 مقاومت می‌کنند. این شرکت قصد دارد پروژه‌ای را در محدوده روستای قرخابازار و چند روستای اطراف در منطقه کارلی‌اُوا وابسته به بینگُل و همچنین در محدوده روستای خواریک در منطقه وارتو وابسته به  شهر موش اجرا کند.

در اعتراض به این پروژه، تجمع‌ها و راهپیمایی‌هایی در مناطق گمگم و کارلی‌اُوا برگزار شده است. مردم منطقه تأکید دارند تا زمان توقف پروژه به مبارزه ادامه خواهند داد.

اليف شاهین با تأکید بر اینکه در برابر نیروگاه‌های زمین‌گرمایی مقاومت خواهند کرد و اجازه اجرای آن‌ها را نمی‌دهند، گفت گشودن مناطق محل زندگی کوردها و علویان به روی پروژه‌های تخریبی، ادامه «سیاست مهاجرت اجباری دولت» است.

 

«بخشی از سیاست مهاجرت دولت»

 

 

او با یادآوری مهاجرت گسترده‌ای که در دهه ۱۹۹۰ در منطقه کارلی‌اُوا و اطراف آن بر اثر فشارهای دولتی رخ داد، گفت: «آنچه امروز انجام می‌شود، باز هم وادار کردن مردم به ترک خانه و مهاجرت است. مجبور کردن مردم به ترک روستاها، دور کردن آن‌ها از سرزمینشان و تخریب روستاها بخشی از سیاستی است که سال‌ها دنبال شده است. تجمع‌های امروز تنها آغاز راه است و مقاومت ما تا لغو پروژه ادامه خواهد داشت. تسلیم نخواهیم شد و این موضوع را رها نمی‌کنیم.»

 

«می‌خواهند زیست‌بوم را نابود کنند»

 

 

نیلوفر اصلان نیز آنچه رخ می‌دهد را نوعی تصرف و غصب دانست. او گفت: «می‌خواهند زمین‌هایی را که مردم منطقه قرن‌ها از آن مراقبت کرده‌اند، تصاحب کنند.» به گفته او، پروژه‌های زمین‌گرمایی باعث آلودگی و آسیب به محیط‌زیست می‌شوند.

نیلوفر اصلان با اشاره به اینکه مردم منطقه زندگی در پیوند با طبیعت دارند، گفت پیوند میان مردم و طبیعت در حال گسسته شدن است و افزود: «آن‌ها می‌خواهند زیستگاه‌ها را نابود کنند.»

او تأکید کرد که اقتصاد مردم منطقه بر پایه کشاورزی و دامداری است و اجرای پروژه نیروگاه زمین‌گرمایی می‌تواند ادامه این فعالیت‌ها را ناممکن کند.

نیلوفر اصلان پرسید: «فقط نباید به آسیب واردشده به انسان نگاه کرد؛ سرنوشت پروانه‌ها، پرندگان، قورباغه‌ها و لاک‌پشت‌ها چه می‌شود؟ مگر اینجا زیستگاه آن‌ها نیست؟»

او ادامه داد: «برای حفظ اکوسیستم به حیوانات نیاز داریم. حتی نقش یک ماهی در طبیعت هم شناخته‌شده است. در چنین شرایطی، نه‌تنها زیستگاه‌های ما بلکه خود ما نیز نابود می‌شویم و دیگر نمی‌توانیم نفس بکشیم. ما کاملاً مخالف این پروژه هستیم. از زمین‌هایمان تا آخر دفاع خواهیم کرد و مقاومت می‌کنیم.»

 

«از حق روباه هم دفاع خواهیم کرد»

نیلوفر اصلان با اشاره به اینکه از زمین‌های به‌جا‌مانده از نسل‌های گذشته محافظت خواهد کرد، گفت: «زمینی را که با زحمت حفظ کرده‌ایم، امروز یک شرکت نمی‌تواند نابود کند. این سرزمین به ما سپرده شده و ما آن را به فرزندانمان خواهیم سپرد. نمی‌توانند صدای این مردم را خاموش کنند. ما از حق بره، گوسفند، گرگ و روباه نیز دفاع خواهیم کرد.»

 

 

تورکان آجار، عضو انجمن محیط‌زیست دره پری، نیز گفت مردم مخالف آن هستند که سرزمینی که هنوز در آن زندگی می‌کنند، توسط یک شرکت آمریکایی تصرف شود.

او افزود: «هدفشان قطع کردن نفس ماست. مبارزه ما تازه آغاز شده و آن را گسترش خواهیم داد. اجازه تخریب طبیعت‌مان را نمی‌دهیم. این پروژه می‌خواهد ریه‌های ما را از بین ببرد.»

 

 

شهریبان ییلماز که از راه دامداری زندگی می‌کند، گفت نیروگاه‌های زمین‌گرمایی تنها منبع درآمد مردم را از بین خواهد برد. او افزود: «اجازه نمی‌دهیم طبیعت ما نابود شود. این منطقه زلزله‌خیز است و چنین پروژه‌ای آسیب بیشتری وارد می‌کند. منطقه و روستایمان را به آن‌ها واگذار نخواهیم کرد.»