اجتماعی

  • زنان جوان: قرن ۲۱، عصر تغییر و تحولات است 

    زنان جوان تعرض به هر زنی را خشونت علیه خودشان می‌دانند. آنها می‌گویند این فرهنگ غلط نسل به نسل منتقل می‌شود و این مورد لازم به سطح اطلاع‌رسانی بیشتری است. باید ریشه‌ای عمل کرد در اصلی‌ترین مکان آموزش که مدرسه است و از همان ابتدا باید تبعیضات میان دختران و پسران را برداشت.

  • از معلمی تا کار در کنار خیابان‌ها 

    روزگار هدیه احمدی روزگار روایت نشده‌ی هزاران زن و مرد افغان است که برای لقمه‌ای نان هر کاری می‌کنند.

  • کمبود هزینه‌ی مدرسه مانع کار بخش‌های پیشە‌سازی می‌شود 

    مدارس از امکانات لازم برخوردار نیستند، و هزینه‌ی آن‌ها تامین نمی‌شود. تعداد کمی از مدارس دارای بخش‌های حرفه‌ای هستند و خود نیازهایشان را فراهم می‌کنند، اما مدارسی که بخش‌های حرفه‌ای ندارد، با همان بی‌امکاناتی باقی می‌مانند و آموزش و پرورش هم به خواسته‌های آن‌ها پاسخ نمی‌دهد.

  • زنان در اردوگاه‌ها بدون نقشی سازنده، زندگی مناسب و شایسته‌ای ندارند 

    سازمان‌های بشردوستانه کمک به آوارگان اردوگاه‌های دیرالزور در شمال و شرق سوریه را متوقف کرده‌اند و خودمدیریتی دموکراتیک آنجا قادر به ارائه‌ی همه‌ی خدمات نیست، در حالی که زنان در معرض خشونت مضاعف قرار دارند که یک طرف آن خشونت شرایط جابجایی، و طرف دیگر کنترل مردان بر همه چیز است.

  • زباله‌گردی و فاحشگی ناشی از فقر، زنان را به حاشیه‌ی تاریخ خواهد راند، یا بی‌حجابی؟! 

    چرا نباید مردان جامعه را نیز به سطحی از آگاهی رساند که دیدی انسانی به زنان داشته باشند، نه جنسیت‌گرایی؟

  • استفاده از حنا وتتو برای پنهان کردن آثار ضرب وشتم 

    شهره غزه مملو از زنانی است که مورد خشونت قرار گرفته و برای فرار از نگاه سرزنش‌آمیز جامعه از پیگیری حقوق خود چشم‌پوشی می کنند. با این کنش مرد را در ادامه‌ی اعمال خشونت وتعرض آزاد می‌گذارند،گزارش‌های زیادی به آژانس ما رسیده است که اکثر قربانیان برای حفظ امنیت خود ترجیح دادند نام خود را فاش نکنند، آنها ترفند‌هایی برای پنهان کردن آثار ضرب و شتم اعم از سوختگی، کبودی و یا زخم با استفاده از تتو، حنا وبرخی از ترفندهای آرایشی داشتند که انگار هیچ اتفاقی نیفتاده است.

  • خانواده‌ها در مورد ضررهای ازدواج زودهنگام آگاهی لازم را به فرزندانشان نمی‌دهند 

    هرچند آمار دقیقی در دست نیست اما فعالان مدنی و وکلای دادگستری از درصد روبه‌رشد کودک‌همسری در رانیه خبر می‌دهند، بعضی از خانواده‌ها تنها خواهان آنند که هرچه زودتر دخترانشان ازدواج کنند و خارج از روال قانونی دادگاه آنها را عقد می‌کنند.

  • اوچی کوریل پیچاردو: من طرفدار انقلاب زنان روژآوا هستم 

    هنرمند اوچی کوریل پیچاردو با ارسال پیامی همبستگی و حمایت از زنان شمال و شرق سوریه توضیح داد که مبارزه‌ی آنها فقط برای زنان شمال و شرق سوریه نیست، بلکه برای مردم جهان است.

  • خلود ساوالما: قانون حمایت از خانواده باید تصویب شود تا انسجام بافت اجتماعی تضمین شود 

    مرکز رسانه‌های جامعه‌ی فلسطین خواستار تصویب و اجرای فوری قانون حمایت از خانواده برای اطمینان از انسجام بافت اجتماعی و تلاش برای تشکیل دادگاه‌های تخصصی خانواده برای رسیدگی به موارد اختلاف و خشونت خانگی شد.

  • شهادت زنده‌ی روزنامه‌نگاران زن که در حین کار در مقابل خشونت ایستادگی می‌کنند 

    گروهی از روزنامه‌نگاران زن در کنفرانس "زنان روزنامه‌نگار صحبت می‌کنند" تجربیات خود در کار و مشکلاتی را که در جریان تجاوزات اخیر به نوار غزه با آن مواجه بودند، بیان کردند

  • در مقابل خشونت‌های روزانه، باید از مبارزه‌ای بی‌وقفه برخوردار باشیم 

    فعالان و زنان مبارز و آزادیخواه به مناسبت ۲۵ نوامبر در اقصی نقاط جهان با تجمعات اعتراضی خویش خواهان حق و آزادی خویش شدند. اما همچنان ذهنیت مردسالار تحمل مبارزات آزادیخواهی زنان را نداشته و به وحشی‌ترین شیوه‌ها زنان را سرکوب و مورد خشونت قرار داد. زنان از سرکوب و ظلم نظام مردسالار – دولت‌سالار هیچ‌گونه هراسی نداشته و با آشنایی به تاریخ و وضعیت خویش تحت هر شرایطی آماده نیستند که دست از مبارزه‌ات خویش کشیده، حتی اگر هزینه‌ی آن دادن جانشان باشد.

  • خودسازماندهی زنان بلوچ تنها راهکار گذار از تمام موانع است 

    در ادامه‌ی مبارزات و تجمعات زنان در سرتاسر جهان در روز ۲۵ نوامبر، زنان ایران نیز از مناطق و شهرهای مختلف بدنبال حق و حقوق خویش در تلاش و مبارزه بوده و علیرغم ظلم، سرکوب و زن‌ستیزی نظام جمهوری اسلامی باز هم از مقاومت دست نکشیده و آزادی را به ازای جانشان می‌خواهند.

  • طالبان برای خاموش کردن صدای زنان دست به اسلحه می‌برند‌ 

    ما بدون سلاح از طالبان ترس نداریم ولی آنان از بلند کردن صدای ما می‌هراسند. من افتخار می‌کنم با تعداد کمی که داریم، تن‌شان را به لرزه در می‌آوریم.

  • سلیمانی، زنان از اهمیت روز ۲۵ نوامبر غافل هستند 

    اگرچه یک روز در تقویم به عنوان روز مبارزه با خشونت علیه زنان اختصاص یافته اما اکثریت زنان از اهمیت این‌روز غافل هستند. علت آن را می‌شود در کم اهمیت جلوه دادن مسئله‌ی زن و چشم‌پوشی کردن از تمام انواع خشونت‌هایی که علیه زنان انجام می‌گیرد، دانست.

  • زنان این حق را دارند که آزادانه و در آسایش زندگی کنند 

    زینب سیری یک زن ۲۹ ساله و اهل باکور (شمال) کوردستان که مدت چهار سال است در روستای ژنوار زندگی می‌کند (ژنوار، روستایی است در دربَسی از توابع کانتون قامیشلو که به طور ۱۰۰ درصدی توسط زنان اداره می‌شود) از تجربه‌ی زندگی خویش قبل از آمدنش به ژنوار می‌گوید که در مقابل تبعیض‌های جنسیتی عصیان کرده و مسیر آزادی را در پیش گرفته و از سایر زنان خواست که آنها هم قوی باشند و زندگی آزادانه را در پیش بگیرند تا کسی نتواند به آنها ستم و یا خشونت بورزد.

  • بازیان، شهری خاموش و ناآشنا با صدای زنان 

    زنان بازیان در یک آزادی محدود روزها را به سر می‌برند، زنان این شهرک از خشونت‌های اعمال شده صحبت می‌کنند، فعالان مدنی هم می‌گویند دو سوم این منطقه تحت تاثیر ذهنیت مردسالارانه بوده و حرف‌ و حدیث‌های مردم و نبود سازمان‌های زنان بر وضعیت موجود بیشتر تاثیر می‌گذارد.

  • طالبان: زنان فقط مسئول خانه‌داری و طفل‌داری می‌باشند! 

    ما زنان هیچگاه شکست را قبول نمی‌کنیم. باید همیشه مبارز باشیم، همیشه امیدوار باشیم!

  • ترویج مطالعه برای شکست طالبان 

    به تاریخ ۲۷ آبان ۱۴۰۰، «حرکت خودجوش زنان مبارز افغانستان» برنامه‌ای را سدر کتابخانه‌ی «نمایشگاه کتاب کابل» ترتیب داده بود که مطالعه‌ی میان زنان و دخترانی را ترویج نماید که از درس و آموزش در سرتاسر افغانستان توسط نظام طالبان باز مانده‌اند.

  • زنان ایرانی از هر فرصتی برای صعود از پله‌های ترقی استفاده می‌کنند 

    بخشی از زنان ایران علیرغم محدودیت‌هایی که برای آنها سخت و ناگوار بوده، در حدودی که توانسته‌اند مبارزه کرده و مبارزه می‌کنند. خیلی از فعالان مدنی که در حال حاضر در زندان بسر می‌برند یا اینکه در زندان بسر برده‌اند، از این قشر زنان هستند.

  • زنان افغانستان هرگز تسلیم رژیم طالبان نمی‌شوند 

    با سرکار آمدن دوباره‌ی طالبان حاصل رنج و زحمات ۲۰ ساله‌ی زنان افغانستان به یکباره باد هوا شد و سایه‌ی ارتجاع‌گرایی و بنیادگرایی بر مبارزات و تلاش آنها سیاهی انداخت. اولین اقدام طالبان در افغانستان محروم ساختن زنان از حق تحصیل و کار و مشارکت در زمینه‌ّهای اجتماعی بود. اگر چه زنان افغان دیگر همچون بیست سال قبل نبوده و به حقوق خویش آشنا بوده و ذهنیت‌ واپسگرای و تحمیلات آنها را نمی‌توانند بپذیرند. از همان ابتدا مبارزات و اعتراضات زنان در زمینه‌های متفاوت و به شیوه‌های مسالمت‌آمیز جهت احقاق حقوقشان برپا و خواستار حق‌شان شدند. تنها جواب طالبان در مقابل این اعتراضات سرکوب، لت و کوب و قتل زنان فعال و پیشرو می‌باشد.