Haber Merkezi - Bita Qelander’in kaleme aldığı Kasr-ı Kand (Qesr-e-Qand), doğa, yoksulluk ve geleneğin el ele vererek insanların yaşamlarını sürekli bir çıkmaza sürüklediği Belucistan’ı anlatıyor. Hikaye, yıllar süren kuraklığın ardından gelen ve sel sularının Sitel köyündeki evleri ve insanların yaşamlarını sürükleyip götürdüğü şiddetli bir yağmurla başlıyor. Ancak kitaptaki sel yalnızca doğal bir felaket değil, insanların yaşamlarında daha önce var olan yaraların ortaya çıkmasına da neden oluyor.

Yazar Bita Qelander, Hemira, Hudabahş, Nahid ve Osman’ın yaşamları üzerinden yoksulluk, göç, aile ilişkileri ve köklü geleneklerin insanların kaderini şekillendirdiği bir toplumu anlatıyor. Bu noktada kadınlar yalnızca yan karakterler değil, birçok krizin merkezinde yer alıyor ve aile yaşamının büyük bölümünün yükünü omuzlarında taşıyor.

Belucistan’ı somut bir mekana dönüştürüyor

Kitabın güçlü yanlarından biri, yerel ayrıntılara gösterdiği özen ve Belucistan halkının yaşamına yaklaşma çabası. Dil, inançlar, aile ilişkileri ve insanların doğayla kurduğu bağ, hikayeye belirgin bir kimlik kazandırırken Belucistan’ı uzak ve bilinmeyen bir coğrafya olmaktan çıkarıp somut bir mekana dönüştürüyor.

Bununla birlikte Qesr-e-Qand, kimi zaman karakterlerin derinliklerine inmekten çok anlatının yükünü bir dizi felaketin üzerine bırakıyor. Sel, yoksulluk, hastalık, göç ve ailevi krizler art arda geliyor. Kitabın değeri, her şeyden önce acıyı insanlardan uzak, genel bir tabloya dönüştürmemesinde yatıyor. Qesr-e-Qand, yoksunluğun ortasında ailelerini, evlerini ve umutlarını korumak için hala mücadele eden insanları anlatıyor.

Belki de kitabın adı tam olarak bu yaşamın bir metaforu olarak görülebilir; dışarıdan sağlam ve ayakta duran bir saray, ancak bir sel geldiğinde ne kadarının umut, anı ve direniş üzerine kurulu olduğunu ortaya çıkıyor.