Haber Merkezi - Said Rustayi'nin yönetmenliğini üstlendiği “Kadın ve Çocuk” filmi, aile içi şiddeti, aile yapısındaki sorunları ve toplumsal meselelerin bir bölümünü perdeye taşıyor.

Ancak film, bu sorunların temel nedenlerini irdeleme ve çözüm yolları sunma konusunda yeterince başarılı görünmüyor. Yapım, bazı sahnelerde kadını da aile içindeki şiddetin yeniden üretilmesinde rol oynayan bir unsur olarak konumlandırıyor ve filmin sonunda Mehnaz'ın yeniden Aliyar'a dönmesiyle onu bir kez daha şiddet ve sağlıksız ilişkiler döngüsünün içine yerleştiriyor.

Film, aile içindeki sorunlarla karşı karşıya kalan kadını üç zor seçenek arasında bırakıyor: Gerçeği gizlemek, boşanmak ya da mevcut koşullarda yaşamaya devam etmek. Boşanma kadını psikolojik, fiziksel ve ekonomik güvencesizliklerle karşı karşıya bırakabileceği gibi, şiddet içeren bir ilişkide kalmak da ağır ruhsal ve fiziksel sonuçlar doğuruyor. Kadının böylesi bir ikilem içinde bırakılması, çözüm üretme ve etkili çıkış yolları bulma olasılığını sınırlandırıyor; onu çoğu zaman zarar veren seçenekler arasında tercih yapmak zorunda bırakıyor.

Kadınlara yönelik yeterli hukuki koruma bulunmaması

Bu noktada aile içi sorunlarda kadınlara yönelik yeterli hukuki korumanın bulunmaması da onların önüne yeni engeller çıkaran etkenlerden biri olarak öne çıkıyor ve kimi zaman istemedikleri kararlar almalarına ya da davranışlarda bulunmalarına yol açıyor. Film de bu durumu başarılı biçimde yansıtıyor.

Yapım aynı zamanda eğitim sistemine yönelik ciddi bir eleştiri de getiriyor. Filmde eğitim sistemi, öğrencilere karşı yeterli sorumluluk üstlenmeyen ve yeni kuşağın ihtiyaçlarını ile yaşadığı krizleri anlamakta başarısız olan bir yapı olarak gösteriliyor. Filmdeki çocuklar ve gençler ilgisizlik ve dışlanmışlık ortamında büyüyor. Bu durum, hikâyedeki birçok trajedinin temelini oluştururken, genç kuşağın duygusal ve toplumsal ihtiyaçlarının göz ardı edilmesinin nasıl telafisi mümkün olmayan sonuçlar doğurabileceğini ortaya koyuyor.

Ahlaki değerlerin aşınması

Film, insan ilişkilerinde ahlaki değerlerin aşınmasına da dikkat çekiyor. Hamid'in iki yıllık ilişkiden sonra Mehnaz'dan vazgeçerek onun küçük kız kardeşiyle evlenmek istemesi ve ailenin bu durumu kabul etmesi, erkeğin iradesinin kadının onuru ve konumunun önüne geçtiği ilişkileri gözler önüne seriyor. Bu yaklaşım, ataerkil yapının yeniden üretilmesine katkı sağlayan örneklerden biri olarak sunuluyor.

Bununla birlikte, bazı eleştirmenler, sinemacılar ve kadın hakları savunucularına göre filme yöneltilebilecek temel eleştirilerden biri, anlatının yalnızca sorunu görünür kılmakla sınırlı kalması ve karakterleri kriz ile şiddet döngüsü içinde bırakmasıdır. Sinemanın, toplumsal sorunları anlatmanın yanı sıra kadınlar ve gençler için daha güvenli sosyal, ekonomik ve hukuki koşulların oluşturulmasının gerekliliğine de dikkat çekmesi; bakış açılarının değişmesini ve yasaların geliştirilmesini teşvik etmesi beklenmektedir.