FADİA JUMAA

Lübnan - Güney Lübnan’da saldırılar yoğunlaşırken, sınır köyleri ve kasabalarından çok sayıda kişi evlerini terk etmek zorunda kalıyor. Yerinden edilen binlerce Lübnanlı aile, açılan barınakları doldurmuş durumda. Ancak bu durum, bölgede uzun süredir bulunan Suriyelilerin yaşadığı sıkıntıları da daha görünür hale getirdi. Birçoğu koruma ve yardıma erişimde zaten zorluk çeken Suriyeliler, şimdi daha da zor koşullarla karşı karşıya. Yetkililer, yerinden edilen Lübnanlılar için okullar ve kamu binalarını barınak olarak açarken, Suriyeliler bu merkezlere kabul edilmediklerini belirtiyor. Bu nedenle birçok Suriyeli aile, barınacak yer ve temel ihtiyaçlara erişim olmadan açıkta kalıyor.

‘Suriye’de hiçbir şeyim kalmadı’

Sidon’da yaşayan ve 19 yıldır Lübnan’da bulunan Suriyeli Sabouha Muhammed Ali, son yaşadığı yerinden edilme sürecini anlattı. 2006’dan beri Nabatiye’de yaşadığını belirten Sabouha Muhammed Ali, “Hayatımı bu şehirde kurdum ve üç çocuğum da burada doğdu. Suriye’de hiçbir şeyim kalmadı, orada bir kum tanesine bile sahip değilim. Tek mülküm Suriye’deki evimdi. Onu bir buçuk yıl önce savaşta kaybettim ve hiçbir tazminat almadım” dedi.

‘Sokağa atılmayı hak etmedik’

Yıllardır ailesinin geçimini ev temizliği yaparak sağladığını ifade eden Sabouha Muhammed Ali, “Eşim yaşlı ve hasta, benim de kalp rahatsızlığım var. Üç çocuğumla birlikte tüm sorumluluk benim üzerimde. Güney Lübnan’da artan saldırılar nedeniyle ailemle birlikte Nabatiye’den ayrılmak zorunda kaldım. Savaş başlayınca Sidon’a kaçtık. Bir sığınağa gittik ama ne yazık ki Suriyeli olduğumuz için ayrılmamız istendi. Biz Suriyelilerin ne yaptığını bilmiyorum. Bu yüzden barınaksız şekilde sokağa atılmayı hak etmedik” diye belirtti.

‘Kimse bize destek olmuyor’

Evlerinin olmadığını ve geçimlerini sağlayamadıklarını kaydeden Sabouha Muhammed Ali, “Başımızı koyabileceğimiz bir çatıdan başka bir isteğim yok. Ne yiyecek ne de ailemi geçindirecek param var. Eskiden durumum daha iyiydi, belgelerim düzenliydi, Birleşmiş Milletler’e kayıtlıydım ve sağlık hizmetlerinden yararlanabiliyordum. Ama Suriye’ye yaptığım kısa bir ziyaretten sonra her şey değişti. Özgür Suriye Ordusu’nun ülkeye girdiği dönemde geri dönmek zorunda kaldım ve Lübnan’a yasadışı yollarla giriş yaptım. O günden sonra Birleşmiş Milletler ile hiçbir bağlantım kalmadı, kimse bize destek olmuyor. Şimdi sokaktayız, evsiz ve parasızız. Tek suçumuz Suriyeli olmak” ifadelerinde bulundu.

Çözüm çağrısı

Yaşadığı koşulların zorluklarla dolu olduğunu sözlerine ekleyen Sabouha Muhammed Ali, “Bu ülkede 19 yıldır yaşıyorum ve hiçbir zaman bir mezhep ile diğerini ayırt etmedim. Yetkililer sesimizi duymalı ve yaşadığımız zorluklara çözüm bulmalıdır” çağrısında bulundu.

Sabouha Muhammed Ali’nin hikayesi, yaşananların sadece bir örneği. Güney Lübnan’da savaş şiddetlendikçe, yıllardır bölgede yaşayan çok sayıda Suriyeli, bazı sığınaklara kabul edilmelerini engelleyen ve Lübnan vatandaşlarına öncelik tanıyan uygulamalar nedeniyle hem resmi hem de gayri resmi koruma mekanizmalarının dışında kalıyor. Aynı bombardımandan kaçan insanlar için kader farklı şekilleniyor. Kimileri bir barınak bulabilirken, kimileri sokakta kalıyor, bazıları mülteci kamplarına alınmazken, diğerleri yetersiz kaynaklarla hayatta kalmaya çalışıyor.